رفتن به مطلب
  • اطلاعیه ها

    • YeGaNeH

      اطلاعیه جذب گوینده مرد   ۱۸/۰۱/۱۳

      سلام خدمت تمامی همراهان عزیز نودوهشتیا 
      بنا به نیاز تیم گویندگی به گوینده ی مرد ، از تمامی علاقه مندان به این حرفه ، اقدام به عمل میاید که وارد لینک زیر شده و فراخوان مربوطه را مطالعه کنند . فراخوان جذب گوینده ی مرد  

جستجو در تالار

در حال نمایش نتایج برای برچسب های 'nasa'.



تنظیمات بیشتر جستجو

  • جستجو بر اساس برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


تالار ها

  • تالار اصلی
    • سرآغاز / به نودهشتیا خوش آمدید
    • اخبار و اطلاعیه ها
  • کتاب
    • تایپ رمان
    • تالار ویرایش
    • کتاب های زبان اصلی
    • معرفی و نقد کتاب کاربران
    • رمان های کامل شده
    • دنیای کتاب
    • دانلود کتاب
    • پاتوق نویسندگان
    • داستانک
  • کتاب صوتی
    • ضبط کتاب
    • کتاب های صوتی کامل شده
    • دنیای کتاب های صوتی
    • دانلود کتاب های صوتی
    • پاتوق گویندگان
  • درسی و دانشجویی
    • جزوه ، تحقیق ، پروژه ، پایان نامه
    • علم و دانش
    • طرح سوالات و مشکلات درسی
  • آموزش
    • آموزش آشپزی
    • آموزش شیرینی پزی
    • آموزش های متفرقه
    • آموزش های کامپیوتری
    • درخواست آموزش و راهنمایی
  • فرهنگ و هنر
    • موسیقی
    • بیوگرافی
    • تاریخ ، ایران و جهان شناسی
    • شعر و ادبیات
  • سینما و تئاتر
    • تئاتر و نمایش
    • اخبار و معرفی فیلم
    • اخبار و معرفی سریال
    • دانلود کارتون و انیمیشن
    • دانلود سریال و مستند مجاز
  • نرم افزار و سخت افزار
    • معرفی و دانلود نرم افزار
    • درخواست نرم افزار و کرک
    • سخت افزار
  • مذهبی
    • حدیث
    • مشاوره مذهبی
    • تفسير و علوم قرآن
    • فقه و احکام شرعی
    • دانلود مداحی و مدیحه
  • عکس
    • گالری عکس شخصیت های ایرانی
    • متفرقه
  • موبایل
    • برنامه های کاربردی موبایل
    • بازی های موبایل
    • اپراتورها
    • مالتی مدیا
  • اخبار
    • اخبار و مطالب مفید روز
  • عمومی
    • ورزش
    • سرگرمی
    • بحث و گفتگو
  • بازارچه
    • بازارچه کتاب
  • نودهشتیا
    • خانواده نودهشتیا
  • جزیره گمشده
    • سطل زباله

225 نتیجه پیدا شد

  1. برای دیدن بزرگترین تصویر از “کیهان” آماده باشید! تلسکوپ فضایی هابل چشمان ما را به سوی عجایب کیهان باز کرد. از پدیده­‌های مثل ِ سحابی­ گرفته تا کهکشان­‌های انفجاری، که پیشتر تنها بصورت نظری به اثبات رسیده بودند به کمک این تلسکوپ و با جزئیات باورنکردنی به تصویر کشیده شدند. credit: NASA به لطف زحمات دکتر نانسی رومن، مادر هابل، که کمک بسیاری به ساخت تلسکوپ هابل کرد، تحقیقات اخترشناسی قدم بزرگی رو به جلو برداشت. تلسکوپ WFIRST نیز به پیشبرد این مسئله کمک خواهد کرد. این تلسکوپ که قرار است در اواسط سال ۲۰۲۰ میلادی به فضا پرتاب شود، بزرگترین تصویر از کیهان را با شفافیت و عمقی معادل تصاویر تلسکوپ هابل به ثبت خواهد رساند. با اینکه این تلسکوپ حساسیت تصویری معادل با تلسکوپ هابل خواهد داشت اما به کمک ابزار ۳۰۰ مگاپیکسلی خود قادر است فضایی ۱۰۰ برابر بیشتر از تلسکوپ هابل را پوشش دهد. به منظور درک بهتر این مسئله، دیوید اشپرگل از محققان تیم تحقیقاتی تلسکوپ WFIRST و چارلز یانگ، استاد اخترشناسی دانشگاه پرینستون آمریکا اظهار داشتند که “تصاویر تلسکوپ هابل می­ توانند پوستر خوبی بر روی دیوار خانه شما باشند اما تصاویر تلسکوپ WFIRST سراسر دیوارهای خانه شما را در بر خواهند گرفت.” چنین پیشرفت­‌هایی در تکنولوژِی می­ تواند نه تنها تصاویر الهام بخش زیبایی را در اختیار ما قرار دهد بلکه امکان تحقیقات گسترده‌­تری را برای ما فراهم سازد. پیشتر در سال جاری، دانشمندان با استفاده از تجهیزات رصدخانه موج گرانشی تداخل لیزری(LIGO) شواهد حیرت­‌انگیزی از وجود امواج گرانشی به دست آوردند. پیشرفت­‌های خلاقانه در تکنولوژِی و بهبود روش­‌های قدیمی­‌تر، امکان درک بهتر کیهان را برای ما فراهم می­ سازند. به علاوه اینکه حل معماهای کیهان به کیفیت اطلاعات خامی که ما از آن داریم و همچنین به تفسیر ما وابسته است. ساختن تجهیزاتی که توانایی گردآوری اطلاعات و جزئیات بیشتری را داشته باشند به دانشمندان قدرت جابجایی مرزهای علم و دانش را اعطا می­ کند. منبع: futurism.com - BigBang
  2. کولاک شدید سال ۱۹۳۸ در میشیگان آیا چنین کولاکی را دیده‌اید؟ در “طوفان قرن” در میشیگان در ژانویه سال ۱۹۳۸، برخی از بلندی انباشت برف تا تیر برق‌ها رسیدند. 2018 January 21 The Upper Michigan Blizzard of 1938 Image Credit: Bill Brinkman; Courtesy: Paula Rocco این طوفان غیرمنتظره در طی دو روز شدت گرفت و همه جا را سفیدپوش کرد. همانطور که برف می بارید و بادهای پرسرعت برف را به ارتفاعاتِ باورنکردنی می بردند، جاده‌های زیادی نه تنها غیرقابل عبور بلکه غیر قابل بازسازی شدند؛ مردم در شهرها گیر افتادند؛ خودروها، اتوبوس‌های مدرسه و قطارها در برف فرو رفتند و حتی یک آتش خطرناک به وجود آمد. خوشبختانه فقط دو نفر کشته شدند، اگرچه تعدادی از دانش‌آموزان مجبور شدند روزهای متوالی را در مدرسه سپری کنند. این عکس برجسته توسط یکی از محلی‌ها پس از طوفان گرفته شده است. اگرچه تمام این برف‌ها در نهایت آب شدند، طوفان‌های برفی مکرر همانند این طوفان باعث ایجاد یخچال‌های طبیعی ماندگار در مناطق برفی سیاره زمین می شوند. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  3. ماه قدیمی در آغوش ماه نو

    ماه قدیمی در آغوش ماه نو زمین تاب که “درخشش خاکستری” یا “ماه قدیمی در آغوش ماه نو” نامیده می شود در واقع نور خورشید است که از سیارۀ زمین منعکس شده و به ماه رسیده و مجدد از قسمت تاریک ماه منعکس شده است. 2018 January 20 Old Moon in the New Moon's Arms Image Credit & Copyright: Yuri Beletsky (Carnegie Las Campanas Observatory, TWAN) این عکس حیرت‌انگیز ِ “زمین تاب” از یک هلال ماه جوان از رصدخانه لاس کامپاناس، واقع در صحرای آتاکاما- شیلی در نزدیکی غروب ماه در روز ۱۸ ژانویه گرفته شده است. لایه‌های جوی چشمگیر در بالای اقیانوس آرام چشم‌نواز هستند که با غروب خورشید در افق غربی سیارۀ زمین رنگ آمیزی شده‌اند. اما این چشم‌انداز از روی ماه نیز حیرت‌آور بوده است. وقتی ماه همانند یک هلال باریک در آسمان شب ظاهر می شود، یک زمین تقریبا کامل از سطح ماه مشاهده می شود. ۵۰۰ سال پیش لئوناردو داوینچی شرحی از رویداد “زمین تاب” نوشته است، داوینچی علتش را بخاطر تابش نور خورشید در اقیانوس‌های زمین می دانست که موجب می شد سطح ِ تاریک ماه، روشن شود. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  4. دنباله‌دار آبی در خوشه ستاره‌ای ستارگان خوشۀ قلائص در این عکس موزاییکی به وسعت بیش از ۵ درجه در آسمان به سمت صورت فلکی گاو پراکنده شده‌اند. داده‌های ۱۲ ژانویه نشان می دهد که دنباله‌دار ِ آبی رنگ «پان استارز C/2016 R2 » در حال گشت‌زنی در منظومه شمسی است. 2018 January 18 Blue Comet in the Hyades Image Credit & Copyright: Rogelio Bernal Andreo (Deep Sky Colors) نوک خوشۀ V شکل قلائص تقریبأ در مرکز تصویر قرار دارد و ستاره درخشان دبران در پایین‌تر واقع شده است. این ستاره غول سرخ و خنک در یک میدان ستاره‌ای رنگارنگ به رنگ نارنجی دیده می شود. در حالیکه ستارگان خوشه قلائص ۱۵۱ سال نوری با زمین فاصله دارند، دبران فقط ۶۵ سال نوری با زمین فاصله دارد و در نتیجه از خوشه ستاره‌ای جدا شده است. در ۱۲ ژانویه، دنباله‌دار پان استارز بیش از ۱۷ دقیقه نوری از سیاره زمین و تقریبأ ۲۱ دقیقه نوری از خورشید فاصله دارد. رنگ آبیِ دم آن عمدتأ بخاطر گاز مونوکسید کربن یونیده(CO+) است که در نور خورشید منعکس شده و سر دنباله‌دار به رنگ سبز دیده می شود که احتمالأ ناشی از انتشار کربن دو اتمی است. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  5. سحابی خرطوم فیل

    سحابی خرطوم فیل این عکس کلوزآپ با استفاده از داده‌های تلسکوپ بزرگ و کوچک، سحابی غباری خرطوم فیل را به تصویر کشیده است که یکی از ساختارهای سحابی نشری IC 1396 و خوشۀ ستاره‌ای جوان، در بالای صورت فلکی قیفاووس واقع شده است. 2018 January 16 An Elephant's Trunk in Cepheus Image Credit & Copyright: Processing - Robert Gendler, Roberto ColombariData - Subaru Telescope (NAOJ), Robert Gendler, Adam Block این خرطوم فیل کیهانی که vdB 142 نیز نامیده می شود، بیش از ۲۰ سال نوری گستردگی دارد. این نمای رنگی لبه‌های درخشان و معکوس را نشان می دهد که بر بخش‌های گازی و گرد و غبار بین ستاره‌ای خنک تاکید دارد. این ابرهای تاریک و پیچک مانند شامل مواد خامی برای تشکیل ستاره هستند و پیش ستاره‌ها را درون خون پنهان می کنند. مجموعۀ نسبتا کم نور IC 1396 تقریبا ۳۰۰۰ سال نوری با زمین فاصله دارد و منطقۀ بزرگی را به میزان ۵ درجه پوشش می دهد. این نمای چشم‌نواز دارای میدانی به وسعت ۱ درجه است که تقریبا به اندازۀ ۲ ماه کامل در آسمان است. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  6. خیره به سحابی سر جادوگر

    خیره به سحابی سر جادوگر این سحابی معروف با چهره‌ای عجیب و غریب که در تاریکی می درخشد سحابی “سر جادوگر” نامگذاری شده است. در واقع، در این عکس تلسکوپی زیبا به نظر می رسد جادوگر به ستارۀ غول‌پیکر و درخشان “بتای شکارچی”(Rigel) در صورت فلکی شکارچی خیره شده است. 2018 January 15 Rigel and the Witch Head Nebula Image Credit & Copyright: Mario Cogo (Galax Lux) سحابی سر جادوگر که به طور رسمی IC 2118 نامیده می شود تقریبا ۵۰ سال نوری وسعت دارد و از دانه‎های گرد و غبار بین ستاره‌ای تشکیل شده که نور ستارۀ بتا شکارچی را منعکس می کنند. رنگ آبی سحابی سر جادوگر و گرد و غبار پیرامون اطراف ستاره تنها ناشی از نور ستاره‌ بتا شکارچی نیست، بلکه به دلیل نیز هست که ذرات غبار، نور آبی را بسیار بیش از نور سرخ پخش می کنند. همین روند فیزیکی باعث می شود آسمان زمین در هنگام روز آبی به نظر برسد، اگرچه مولکول‌های نیتروژن و اکسیژن در اتمسفر زمین پراکنده شده‌اند. ستاره بتای شکارچی، سحابی سر جادوگر و گاز و گرد و غبار پیرامون آنها در فاصلۀ ۸۰۰ سال نوری از زمین واقع شده‌اند. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  7. سه کهکشان و یک دنباله‌دار

    سه کهکشان و یک دنباله‌دار نور ستاره و سحابی‌های تاریک در طول کمان ستارگان کهکشان راه شیری بر فراز افق کشیده شده و در طول این آسمان شب چشم نواز گسترده شده است. 2018 January 14 Three Galaxies and a Comet Image Credit & Copyright: Miloslav Druckmuller (Brno University of Technology) این عکس موزاییکی ِ نفس‌گیر ۱۰۰ درجه وسعت دارد و زمین‌های ناهموار پاتاگونیا در آرژانتین، در پیش زمینۀ عکس مشاهده می شود. این عکس نه تنها کمان داخلی ستارگان راه شیری را نشان می دهد بلکه دو کهکشان ماهواره‌ای نامنظم – ابرهای ماژلانی بزرگ و کوچک – را نیز نشان می دهد. این منظره همچنین دم کشیده و گیسوی درخشان ِ دنباله‌دار مک نات(دنباله‌دار عظیم سال ۲۰۰۷) را نشان می دهد. کهکشان راه شیری در مرکز خود نوار ضخیمی از ستارگان را جای داده و از بازوهای مارپیچی ستاره‌ای تشکیل شده است. خورشید و اجرام منظومۀ شمسی در «صفحه باریک» کهکشان ما قرار دارند. در تابستان، در یک مکان شفاف همراه با آسمان ِ تاریک شب، می توانید یک نوار درخشان نامنظم را پیدا کنید. باستانیان آن را به نواری از شیر که در آسمان ریخته شده تشبیه کرده‌اند. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  8. ادغام دو کهکشان از نگاه هابل

    ادغام دو کهکشان از نگاه هابل در زمان برخورد کهکشان‌ها، ستارگان در کجا شکل می‌گیرند؟ برای درک این مسئله، اخترشناسان کهکشان ِ نزدیک NGC 2623 را با تلسکوپ هابل که قدرت تفکیک بالایی دارد، عکسبرداری کردند. 2018 January 10 NGC 2623: Merging Galaxies from Hubble Image Credit: ESA/Hubble & NASA تحلیل این عکس و تصاویر دیگر هابل و همچنین تصاویر NGC 2623 که تلسکوپ فضایی اسپیتزر در طیف فروسرخ، تلسکوپ فضایی نیوتن در طیف پرتو ایکس و ماهواره گالکس در طیف فرابنفش گرفته‌اند، نشان می دهد که دو کهکشان مارپیچی درهم پیچ خورده‌اند و هسته‌های آنها به یک هستۀ کهکشانی فعال(AGN) تبدیل شده‌ است. تشکیل ستارگان در اطراف ِ هسته در نزدیکی مرکز این عکس برجسته و در طول دنباله‌های کشندی که در هر دو طرف ادامه پیدا کرده‌اند، در جریان است. همچنین در منطقۀ خارجی هسته در سمت چپ بالای عکس جایی‌ که خوشه‌های ستارگان آبی وجود دارند، این فرایند دیده می شود. ادغام کهکشانی می تواند صدها میلیون سال طول بکشد و کشمکش‌های گرانشی مخربی برجای بگذارد. این کهکشان که Arp 243 نیز نامیده می شود تقریبا ۵۰ هزار سال نوری وسعت دارد و در فاصلۀ تقریبی ۲۵۰ میلیون سال نوری از زمین و در صورت فلکی خرچنگ، قرار دارد. بازسازی کهکشان‌های اصلی و چگونگی ادغام ِ کهکشان‌ها اغلب چالش برانگیز است، اما برای درک چگونگی تکامل ِ کیهان اهمیت دارد. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  9. یک سحابی سیاره‌نمای درخشان

    یک سحابی سیاره‌نمای درخشان این سحابی یکی از درخشان‌ترین سحابی‌های آسمان است – چه نامی باید بر روی آن گذاشت؟ سحابی NGC 7027 که ۳۰۰۰ سال نوری با زمین فاصله دارد برای اولین بار در سال ۱۸۷۸ کشف شد و با یک تلسکوپ استاندارد به سمت صورت فلکی قو می‌توان آن را مشاهده کرد. 2018 January 9 Bright Planetary Nebula NGC 7027 from Hubble Image Credit: Hubble, NASA, ESA; Processing & License: Judy Schmidt این سحابی در تلسکوپ‌های معمولی به صورت یک نقطۀ نامعلوم به نظر می رسد. اما، وقتی این سحابی توسط تلسکوپ فضایی هابل عکسبرداری شد، جزئیات خارق‌العاده‌ای از آن بدست آمد. مطالعۀ تصاویر هابل از NGC 7027 منجر به این کشف شد که این جرم یک سحابی سیاره‌نما است که نقریبا ۶۰۰ سال پیش شروع به انبساط کرده و این ابر گازی و غباری به طور غیرعادی حجیم است و به نظر می رسد شامل سه برابر جرم خورشید می‌باشد. در این عکس که ویژگی‌های رنگی‌اش تفکیک شده، لایه‌ای از گاز و غبار NGC 7027 را مشاهده می کنید که از نظر علاقمندان به آسمان یادآور چیزی است که بر اساس آن نامگذاری شده است. پیشنهاد اخیر برای نامگذاری “سحابی بالش” بود، اما شما نیز می توانید اسامی ِ را برای آن انتخاب کنید. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  10. ابرهای اطراف آندرومدا

    ابرهای اطراف آندرومدا ابرهای قرمزی که اطراف کهکشان آندرومدا را احاطه کرده‌اند چه هستند؟ این کهکشان به نام M31 اغلب توسط اخترشناسان از روی کرۀ زمین عکسبرداری شده است. 2018 January 8 Clouds of Andromeda Image Credit & Copyright: Daniel López / IAC این کهکشان که نزدیکترین کهکشان مارپیچی بزرگ به ماست چهرۀ آشنایی دارد و دارای خطوط غبار ِ تیره، هستۀ زرد درخشان و بازوهای مارپیچی است که از ابرها و ستارگان آبی درخشان تشکیل شده است. این عکس موزاییکی رنگی با داده‌های تصویریِ پهن-باند و باریک- باند از این جهان جزیره‌ایِ همسایه ویژگی‌های ناآشنایی را نیز به تصویر می کشد، مثلأ ابرهای سرخ رنگ با گاز هیدروژن یونیزه شدۀ درخشان، در این میدان دید گسترده به چشم می خورند. این ابرهای هیدروژنی یونیزه قطعأ در پیش زمینه تصویر و درون کهکشان راه شیری ما قرار دارند. آنها احتمالأ با ابرهای سیروس بین ستاره‌ای غباری که صدها سال نوری در بالای صفحۀ کهکشانی ما پراکنده شده‌اند در ارتباطند. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  11. افسار فضایی

    افسار فضایی یکی از بزرگترین افسانه‌‌ها دربارۀ فضا، “افسار فضایی” است. افسار رشته‌های بلندی هستند که ماهواره‌ها را در فضا تثبیت کرده، برق تولید می کنند و حمل و نقل را آسان می کنند. 2018 January 7 A Tether in Space Image Credit: TSS-1, STS-46 Crew, NASA احتمالا جاه‌طلبانه‌ترین دیدگاه در مورد این افسارها همان آسانسور فضایی است که توسط آرتور سی کلارک معرفی شد؛ چیزی که زمین را به مدار “زمین آهنگ” متصل می کند. یک مشکل آن “استحکام” است – ساخت یک افسار سودمند و طولانی که نشکند کار بسیار دشواری است. در اینجا عکسی از سیستم ماهواره‌ای افسار شده (TSS-1) را مشاهده می کنید که توسط شاتل فضایی آتلانتیس در سال ۱۹۹۲ گرفته شده است. TSS-1 نیز همانند افسارهای دیگر نتوانست تا زمانی که وعده داده بود زنده بماند، اگرچه درس ارزشمند زیادی در این زمینه یاد گرفتیم. آزمایش افسار فضایی کار مشترک آمریکا و ایتالیا بود که از بخش خدمه و بار علمی تشکیل شده بود؛ یعنی یک ماهوارۀ بزرگ و کروی که از انتهای سفینه فضایی آمریکایی با یک کابل رسانای(افسار) ۲۰ کیلومتری، آویزان شده بود. هدف این بود که سفینۀ فضایی توسط افسار در عرض میدان مغناطیسی زمین کشیده شود و بخشی از یک مدار دینامو را ایجاد کند. چنین تنظیماتی باعث تولید نیروی الکتریکی شده و جریان الکتریکی را ایجاد می کند تا تجهیزات در سفینۀ فضایی کار کنند. این برق بهایی دارد: این برق از انرژی جنبشی سفینۀ فضایی گرفته شده، زیرا نیروی مغناطیسی در افسار مخالف با حرکت است و آن را کند می کند. در اصل، این امکان وجود دارد که این روند معکوس شود: یک ایستگاه فضایی در آینده می تواند از سلول‌های خورشیدی برای تولید جریان الکتریکی استفاده کند. این جریان در مسیر مخالف در افسار پمپاژ می شود به گونه‌ای که نیروی مغناطیسی، حرکت اصلی را تقویت کرده و مدار را تا ارتفاع بالایی نگه می دارد. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  12. انبساط شگفت‌انگیز سحابی خرچنگ سحابی خرچنگ که در کاتالوگ تحت عنوان M1 نوشته شده در واقع اولین سحابی در فهرست معروف شارل مسیه از اجرام غیر دنباله‌دار است. اکنون مشخص شده که این خرچنگ بقایای یک ابرنواختر است که بصورت ابری در حال انبساط از انفجار ستاره‌‌ای پرجرم برجای مانده است. 2018 January 4 M1: The Incredible Expanding Crab Image Credit & Copyright: Detlef Hartmann اخترشناسان در سال ۱۰۵۴ میلادی شاهد ِ تولد خشن این خرچنگ کیهانی بودند. این سحابی که امروزه ۱۰ سال نوری وسعت دارد هنوز با سرعت بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه در حال انبساط است. روند رشد این سحابی در دهۀ گذشته، در این نمای تایم لپس خارق‌العاده نمایش داده شده است. در هر سال، از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷ یک عکس با یک تلسکوپ و دوربین یکسان از یک رصدخانه در استرالیا گرفته شده است. این ۱۰ عکس که در ویدیوی تایم لپس ادغام شده‌اند ۳۲ ساعت از روند رو به رشد این سحابی را نشان می دهند. سحابی خرچنگ در فاصله تقریبی ۶۵۰۰ سال نوری از زمین و در صورت فلکی گاو، واقع شده است. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  13. نمایی از سحابی سر اسب

    نمایی از سحابی سر اسب یکی از دیدنی‌ترین سحابی‌ها در آسمان، سحابی سر اسب در صورت فلکی شکارچی است که بخشی از ابر مولکولی بزرگ و تاریک می‌باشد. این سحابی عجیب و غریب که بارنارد ۳۳ نیز نامیده می‌شود برای اولین بار در صفحه‌های عکاسی در اواخر دهه ۱۸۰۰ شناسایی شد. 2017 December 27 The Horsehead Nebula Image Credit: CFHT, Coelum, MegaCam, J.-C. Cuillandre (CFHT) & G. A. Anselmi (Coelum) تابش سرخ رنگ این سحابی ناشی از گاز هیدروژن است که پشت این سحابی را احاطه کرده و با ستارۀ درخشان نزدیک آن به نام سیگما شکارچی یونیزه شده است. تاریکی سر اسب غالبأ ناشی از گرد و غبار حجیم است، گرچه بخش پایینی گردن سر اسب بر سمت چپ سایه افکنده است. نقاط درخشان در زیر سحابی سر اسب در واقع ستارگان جوانی هستند که در حال تشکیل می‌باشند. تقریبأ ۱۵۰۰ سال طول می کشد تا نور از سحابی سر اسب به ما برسد. این عکس برجسته توسط تلسکوپ ۳٫۶ متری کانادا-فرانسه-هاوایی در هاوایی- آمریکا گرفته شده است. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  14. شکوه یک کهکشان مارپیچی بزرگ

    شکوه یک کهکشان مارپیچی بزرگ کهکشان‌ها نه تنها بخاطر بخش مرئی‌شان، بلکه بخاطر بخش نامرئی‌شان نیز جذابند. در این تصویر از کهکشان مارپیچی NGC 1232 که تلسکوپ بسیار بزرگ(VLT) ثبت کرده نمایی با جزئیات بالا از این کهکشان را مشاهده می کنیم. 2017 December 26 Grand Spiral Galaxy NGC 1232 Image Credit: FORS, 8.2-meter VLT Antu, ESO بخش مرئی آن شامل میلیون‌ها ستاره درخشان و یک توده گرد و غبار است که در چرخش گرانشی و دَوَرانی بازوهای مارپیچی در مرکز احاطه شده است. خوشه‌های باز که شامل ستاره‌های آبی روشن هستند در طول این بازوهای مارپیچی پخش شده‌اند، درحالی که خطوط تاریک ِ این تودۀ بین ستاره‌ای متراکم بین آنها پخش شده‌اند. همچنین میلیاردها ستاره نرمالِ مبهم و رشته‌های گسترده‌ای از گاز بین ستاره‌ای زیاد قابل رویت نیستند اما قابل تشخیص هستند و با یکدیگر جرم بالایی را در بخش‌های داخلی کهکشان، تشکیل می‌دهند. نظریات پیشرو نشان می‌دهند که حتی مقادیر بیشتری مادۀ نامرئی وجود دارد، به گونه‌ای که هنوز از آنها خبر نداریم. چنین فرض می‌شود که این ماده تاریکِ گسترده حرکات مادۀ مرئی در مناطق خارجی کهکشان‌ها را توضیح دهد. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  15. درخشش یک سنگ آتشین در قطب شمال یک جسم خیلی بزرگ ناگهان آسمان را روشن کرد – این جسم چه بود؟ ایده اصلی این بود که یک سری عکس از شفق قطبی گرفته شود و در یک ویدیوی تایم لپس درج گردند، اما وقتی شب ناگهان روشن شد، عکاس نجومی متوجه شد که چیزی خارق‌العاده‌تر از شفق قطبی دیده است. 2017 December 25 Fireball in the Arctic Image Credit & Copyright: Yang Sutie یک شهاب سنگ جوزایی که در طول آسمان – در جلوی صورت دب اکبر – در حال حرکت بود به حدی درخشان شد که می توان آن را یک آتشگوی نامید. این شهاب سنگ به مدت چند ثانیه درخشید و چشمک زد و سپس محو شد. خوشبختانه، دوربین شفق قطبی توانست کل مسیر این شهاب را عکسبرداری کند. این عکس شب پس از بارش شهابی جوزایی در نزدیکی دریاچه لووزرو در مورمانسک- روسیه، در شمال مدار قطبی گرفته شده است. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  16. منشاء بارش شهابی جوزایی

    منشاء بارش شهابی جوزایی فایتون ۳۲۰۰ به عنوان منبع جریان بارش شهابی شناخته می‌شود که مسئول شهاب باران جوزایی است. اگرچه بیشتر والدین بارش شهابی دنباله‌دارها هستند، اما فایتون ۳۲۰۰ یک سیارک در نزدیکی زمین با مداری ۱٫۴ ساله است. 2017 December 23 Phaethon's Brood Image Credit & Copyright: Mikiya Sato (Nippon Meteor Society) حضیض خورشید یا نزدیکترین نقطه این سیارک به خورشید در مدار سیارۀ عطارد مشاهده می شود. در این میدان دید تلسکوپی، حرکت سریع سیارک در مقابل پس زمینه ستارگان صورت‌فلکی برساوش در سمت چپ این عکس دیده می شود که با نوردهی دو دقیقه‌ای به ثبت رسیده است. رگه‌های موازی کوچک سیارکی در این صحنه چشمک می‌زنند. این عکس خانوادگی در نزدیکی اوج بارش شهابی جوزانی در ۱۳ دسامبر گرفته شده است. همچنین این عکس قبل از بیشترین نزدیکی فایتون ۳۲۰۰ به سیاره زمین یعنی در ۱۶ دسامبر گرفته شد. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  17. خورشید در آغوش کهکشان راه شیری انقلاب زمستانی و شب یلدا را شادباش می گوییم. نشانگرهای نجومی فصل‌ها، انقلاب و تاریخ‌های نقطه اعتدال شب و روز بر اساس مکان خورشید در سفر سالیانه‌اش در جایگاه ِ آسمانی کره زمین مشخص می‌شوند. 2017 December 21 Solstice Sun and Milky Way Composite Image Credit & Copyright: Stefan Seip (TWAN) در انقلاب زمستانی، یعنی امروز در ساعت ۱۶:۲۸ خورشید به حداکثر انحراف از محور جنوبی‌اش یعنی منفی ۲۳٫۵ درجه رسید. این امر باعث می‌شود خورشید در صورت فلکی قوس در راستای مرکز کهکشان راه شیری قرار گیرد. در واقع، اگر بتوانید خورشید امروز را در پس زمینۀ کم نور ستارگان و سحابی‌ها مشاهده کنید (این کار واقعا سخت است، به ویژه در روز …) چشم اندازتان چیزی شبیه این پانورامای ترکیبی خواهد بود. برای این کار، عکس‌هایی از کهکشان کم نورمان در زیر آسمان شب تاریک ِ نامیبیا گرفته شد با یکدیگر در یک عکس پانوراما، ترکیب شدند. در عکسی که در ۲۱ دسامبر سال ۲۰۱۵ گرفته شده، خورشید به طور دیجیتالی به شکل یک ستارۀ درخشان در انقلاب زمستانی شمالی امروز در نزدیکی مرکز کهکشان راه شیری نشان داده شده است. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  18. شبدر کیهانی اینشتین

    شبدر کیهانی اینشتین بیشتر کهکشان‌ها یک هسته دارند – آیا این کهکشان چهار هسته دارد؟ یک پاسخ عجیب باعث شد ستاره‌شناسان نتیجه بگیرند که هسته کهکشان پیرامون حتی در این عکس قابل رویت نیست. این برگ شبدر مرکزی نوری است که از یک اختروش در پس زمینه ساطع شده است. 2017 December 17 The Einstein Cross Gravitational Lens Image Credit & Copyright: J. Rhoads (Arizona State U.) et al., WIYN, AURA, NOAO, NSF این میدان گرانشی متعلق به کهکشان پیش زمینه‌ایِ مرئی نورِ این اختروش دوردست را به چهار عکس متمایز تجزیه می کند. این اختروش باید به درستی در پشت مرکز کهکشان پرجرم قرار گیرد تا معجزه‌ای این چنین دیده شود. این اثر کلی همگرایی گرانشی نامیده می شود و این نمونۀ بخصوص «صلیب اینشتین» نامیده می شود. عکس‌های مربوط به صلیب اینشتین که هنوز برای ما بیگانه هستند از لحاظ نور نسبی با هم فرق دارند و نور آنها با اثر ریزهمگرایی گرانشی اضافیِ ستارگان خاصی در کهکشان پیش زمینه بیشتر می شود. صلیب اینشتین (Einstein Cross) یا Q2237+030 یا QSO 2237+0305 یک اختروش متأثر از همگرایی گرانشی است که مستقیماً پشت کهکشان ZW 2237+030 که به نام عدسی هاچرا شناخته می‌شود، قرار می‌گیرد. به دلیل همگرایی گرانشی قوی، چهار تصویر از یک اختروش دور در اطراف یک کهکشان زمینه دیده می‌شوند. بنا بر تفسیرهای کنونی از انتقال به سرخ این اختروش، فاصله آن از زمین در حدود ۸ میلیارد سال نوری است، در حالیکه کهکشان عدسی(همگرا کننده) در فاصله ۴۰۰ میلیون سال نوری قرار گرفته است. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  19. بارش شهابی جوزایی

    بارش شهابی جوزایی بارش شهابی جوزایی سالیانه زمین نا امید کننده نبود زیرا سیارۀ زیبایمان گرد و غبار ناشی از دنباله دار فعال ۳۲۰۰ Phaethon را شخم زد. در این عکس از آسمان شب نیمکرۀ شمالی، جریان دنباله‌دارها به دور از تابشِ بارش در برج جوزا نشان داده شده است. 2017 December 15 Geminids of the North Image Credit & Copyright: Yin Hao برای ساخت این عکس، ۳۷ فریم جداگانه که رد شهابی را ثبت کرده اند ظرف ۸٫۵ ساعت در طول شب ۱۲ و ۱۳ دسامبر ۲۰۱۷ گرفته شده است. در ترکیب نهایی عکس، این ردها در برابر آسمان پرستاره در بالای تلسکوپ رادیویی MUSER انتخاب و ثبت شدند. این تلسکوپ یک آرایش تلسکوپ رادیویی خورشیدی در ایستگاه مینگاتو در مغولستان داخلی چین است که در فاصلۀ ۴۰۰ کیلتومتری تا پکن قرار دارد. ستاره شباهنگ که ستاره آلفا در صورت فلکی سگ بزرگ است، درست در بالای دیش رادیویی و کهکشان راه شیری در بالاترین نقطه آسمان می درخشد. ابط الجوزای زرد رنگ یک نقطه برجسته در صورت فلکی شکارچی است که در سمت راست کهکشان راه شیری شمالی قرار دارد. تابش بارش در سمت چپ در بالای افق در نزدیکی Castor و Pollux دیده می شود؛ Pollux ستارۀ دوقلوی برج جوزا است. اثر تابشی ناشی از ردِ بارش شهابی، موازی با آن است و در طول مسافت در هم ادغام می شوند. شهاب‌های جوزایی با طی کردن ۲۲ کیلومتر در ثانیه وارد جو زمین می‌شوند. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  20. بارش شهابی بر فراز مغولستان

    بارش شهابی بر فراز مغولستان آیا تاکنون در بارش شهابی گیر کرده اید؟ اگر اینچنین بوده، در هر دقیقه آسمان باید با جرقه‌ای از نور روشن شده باشد. این سرنوشتی بود که برای عکاس نجومی در حین بارش شهابی برساوشی سال گذشته رقم خورد. 2017 December 13 Meteors over Inner Mongolia Image Credit & Copyright: Haitong Yu در حین ثبت این عکس ترکیبی برجستۀ سه ساعته، حدود ۹۰ شهاب‌ کوچک برساوشی بر فراز دریاچۀ دولون در مغولستان داخلی، چین باریدند. اگر بتوانید رگه‌های شهاب سنگ را دنبال کنید، متوجه می شوید که بیشتر آنها از یک صورت فلکی تابیده می‌شوند – که در اینجا برساوش است. در واقع، حتی می توانید بگویید کدام شهاب سنگ ها مربوط بارش برساوشی نیستند چون مسیر متفاوتی را دنبال می‌کنند. امشب قرار است یک شب خوب دیگر برای گیر افتادن در میان بارش شهابی باشد زیرا بارش شهابی جوزایی به حداکثر خواهد رسید. بارش شهابی جوزایی باید پس از غروب خورشید شروع شود و در بیشتر شب قابل مشاهده است. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  21. نگاهی به آسمان شب در زمستان

    نگاهی به آسمان شب در زمستان امسال زمستان در آسمان چه خبر است؟ این گرافیک برجسته چند نقطۀ مهم در نیمکره شمالی زمین را نشان می دهد. رویدادهای اولیۀ آسمان زمستان به شکل ساعت در انتهای شکل مشاهده می‌شوند و به سمت چپ در حرکتند، درحالیکه رویدادهای دیرترِ زمستان به سمت راست متمایل شده‌اند. 2017 December 12 Highlights of the Winter Sky Illustration Credit & Copyright: Universe2go.com اجرامی که نسبتأ به زمین نزدیکند شبیه کارتون هستند و تلسکوپ در انتهای مرکز قرار دارد – اگرچه تقریبأ هر چیزی که در این تصویر نشان داده شده بدون تلسکوپ نیز قابل رویت است. نقاط برجستۀ این آسمان شب زمستان عبارتند از بارش شهابی جوزایی که این هفته به اوج خود می‌رسد، صورت فلکی شکارچی در آسمان غروب قابل رویت است و بسیاری از سیارات قبل از طلوع خورشید در فوریه نمایان می‌شوند. در هر فصلی می‌توان ایستگاه فضایی بین‌المللی(ISS) را در آسمان دید، البته اگر بدانید چه زمانی و کجا به آسمان نگاه کنید. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  22. شفق قطبی سبز بر فراز نروژ

    شفق قطبی سبز بر فراز نروژ دستور برنامه این بود “اگر کسی شفق قطبی دید دستش را بالا بیاورد” با این دستورالعمل دو شب با آسمانی ابری سپری شد. در شب سوم، آسمان نه تنها صاف شد، بلکه با نور شفق قطبی درخشان گردید. ناظران دستانشان را بالا بردند، صبر کردند و این تجربه را کسب کردند و این عکس زیبا و خلاقانه بصورت یک عکس ترکیبی از سه زاویۀ مختلف ثبت شد. 2017 December 10 In Green Company: Aurora over Norway Image Credit & Copyright: Max Rive این قله که آستنسفوردن نام دارد در نزدیکی شهر سولوایر در جزایر لوفوتن در شمال نروژ قرار دارد و زمان عکسبرداری به اوایل سال ۲۰۱۴ باز می گردد. اگرچه خورشید در دورۀ کمینۀ خود قرار دارد، در نتیجه فعالیت سطحی‌ نسبتأ کمی را نشان می‌دهد. با این حال حفره‌های تاجی موجود در هاله‌های فوقانی خورشید باعث نمایش‌ فوق‌العاده‌ای از شفق قطبی در ماه‌های اخیر شده است. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  23. شکوه غبار ستاره‌ای

    شکوه غبار ستاره‌ای این ترکیب‌بندی در غبار ستاره بیش از ۸ درجه از آسمان شمالی را در بر می گیرد. این چشم انداز موزاییکی در غرب خوشۀ ستاره‌ای پروین به سمت صورت فلکی برج حمل در منطقه‌البروج و صفحۀ کهکشان راه شیری قرار دارد. 2017 December 9 Stardust in Aries Image Credit & Copyright: Rogelio Bernal Andreo (Deep Sky Colors) در سمت راست این آسمان عمیق، ستارۀ اپسیلون بره به رنگ آبی به چشم می خورد؛ این ستاره با چشم غیرمسلح نیز قابل مشاهده است و تقریبأ ۳۳۰ سال نوری با زمین فاصله دارد. سحابی‌های غباریِ LBN762، LBN753 و LBN743 از سمت چپ تا راست این منطقه گسترده شده‌اند، اما تقریبأ هزار سال نوری دورتر از این ناحیه هستند. در این فاصلۀ برآورد شده، بوم کیهانی بیش از ۱۴۰ سال نوری وسعت دارد. در نزدیکی لبه یک ابر مولکولی بزرگ و تاریک، نور ستارگانی که به تازگی شکل گرفته‌اند و اجرام ستاره‌ای جوان یا پیش ستاره‌ها؛ را از دیدِ تلسکوپ‌ها پنهان می‌کنند. پیش ستاره‌ها که به دلیل گرانش خودشان دچار فروپاشی شده‌اند در اطراف هسته‌های متراکمِ نهفته در ابر مولکولی تشکیل می‌شوند. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  24. تمام خسوف و کسوفهای سال ۲۰۱۷

    تمام خسوف و کسوف‌های سال ۲۰۱۷ همانطور که از کرۀ زمین قابل مشاهده است، تمام خورشیدگرفتگی‌ها و ماه گرفتگی‌های سال ۲۰۱۷ در یک مقیاس یکسان در این چهار قاب به نمایش گذاشته شده‌اند. یک علاقمند به خسوف و کسوف این رویدادهای آسمانی سال را در چهار کشور مختلف دنبال کرده است. 2017 December 7 All the Eclipses of 2017 Image Credit & Copyright: Petr Horálek در بالا سمت چپ، ماه کامل فوریه از جمهوری چک ثبت شده است. سایۀ کم نور آن (ماه گرفتگی مرموز) به دلیل سایه خارجی درخشان‌ترِ زمین به این شکل دیده می‌شود. در روزهای بعدی همین ماه، ماه نو در بالا سمت راست دیده می‌شود که با یک حلقۀ آتشین احاطه شده، این عکسِ خورشیدگرفتگی حلقه‌ای خیره‌کننده در میانه‌های این رویداد در کشور آرژانتین به تصویر کشیده شده است. دو گرفتگی آگوست در قاب‌های پایینی مشاهده می‌شوند؛ عکس سمت چپ پایین سایه تاریک زمین را در یک ماه گرفتگی جزئی در آلمان نشان می‌دهد؛ و عکس سمت راست پایین نیز هالۀ با شکوه خورشید را در خورشیدگرفتگی کامل در غرب آمریکا نشان می‌دهد. در گوشه هر عکس می‌توانید شمارۀ ساروس (چرخه‌های خورشیدگرفتگی و ماه گرفتگی) برای کل سال ۲۰۱۷ را مشاهده کنید. منبع: apod.nasa.gov - BigBang
  25. ساختار شیمیایی منحصر به فرد اتمسفر تیتان تغییرات موجود در گردبادهای قطبی می‌تواند اثر قابل توجهی بر روی لایه‌های مختلف اتمسفر تیتان قمر زحل بگذارد؛ نظیر آن تداخل در جریان‌های هوای سرد است. تحقیقات اخیر نشان دهندۀ نامتعادل بودن دمای گردبادهای موجود در قمر تیتان است؛ این بررسی‌ها نشان می‌دهد که چرا ساختار شیمیایی اتمسفر تیتان رفتارهایی متفاوت با آنچه پیش‌بینی شده است، از خود نشان می‌دهد. تیتان، بزرگترین قمر سیاره زحل می‌باشد که دارای اتمسفر بزرگی است، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که اتمسفر این قمر اصلا رفتارش تطابقی با آنچه که دانشمندان با مدل‌های تئوری پیش‌بینی کرده بودند، ندارد. در طول فصل زمستان، هوای سرد در لایه‌های پایین جو قرار می‌گیرد و هوای گرم در لایه‌های بالا که با جریان یافتن هوای سرد و فشردگی آن، جو قمر تیتان کمی گرم می‌شود. اما جالب اینجاست که قمر تیتان برخلاف تصور ما، سرد است. یک بار گردش تیتان به دور زحل ۲۹ سال زمینی به طول می‌انجامد که مثلا فصل زمستان در این قمر در حدود یک قرن طول می‌کشد. پس از چندین سال، کاوشگر کاسینی ناسا که امسال برای آخرین بار اطلاعات مفیدی در خصوص اتمسفر زحل به ما داد، چندین بار به نزدیکی قمر تیتان رسید. با اندازه‌گیری دما و نمونه‌برداری از جو قطبی که در بالای خط استوا در فصل زمستان قرار دارد. داده‌های دریافت شده از این کاوشگر در سال ۲۰۰۹ نشان می‌دهد که ناحیه‌ای از قمر تیتان که در حال شکل‌گیری است گرم‌تر از نواحی دیگر می‌باشد. اما در سال ۲۰۱۲ داده‌ها نشان دادند که آن ناحیه سردتر از نواحی دیگر است نه گرم‌تر. در سال ۲۰۱۵ دمای آن ناحیه در حدود ۱۲۰ کلوین بوده است. اما دوباره دما در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ آن ناحیه افزایش یافت. محققان دانشگاه برسیتول عقیده بر این داشتند که یک ترکیب شیمیایی منحصر به فردی وجود دارد که موجب یکسان نبودن دما شده است در تمامی نقاط این قمر شده است. نیک تینبای، محقق علوم سیارات در دانشگاه بریستول می گوید: «در خصوص سیارات زمین، مریخ و ناهید، فرآیند سرد شدن جو آنها به علت گسیل پرتوهای مادون قرمز توسط گازهای دی‌اکسیدکربن موجود در اتمسفر سیاره می‌باشد. گاز دی‌اکسیدکربن بخاطر طول عمر زیادی که دارد، در تمامی لایه‌های اتمسفر وجود دارد و به ندرت در چرخه‌های شیمیایی اتمسفر سیارات حضور دارد. اما با این وجود، در قمر تیتان برهم‌کنش‌های فتوشیمیایی، هیدروکربن‌هایی نظیر اتان و استیلن، و همچنین ترکیباتی از نیتروژن نظیر هیدروژن سیانید و سیانو استیلن را به وجود می‌آورند که موجب خنک شدن سیاره می‌گردد.» Cassini's latest view of Titan's seas, NASA/JPL/Univ. Arizona/Univ. Idaho نکته‌ای جالب این است که هیدروکربن‌های موجود در قمر تیتان اصلا در کل اتمسفر این قمر پخش نشده‌اند و آشفتگی‌های ناشی از گردبادهای قطبی تنها لایه‌های مختلف اتمسفر را در هم مخلوط می‌کند. اینکه هوای سرد به لایه‌های پایین جو می‌آید و هوای گرم به لایه‌های بالا، موجب جمع شدن برخی گازهای موجود در جو نظیر دی‌اکسیدکربن در لایه‌های بالایی می‌شود و موجب سرد شدن سریع می‌شود. بررسی‌های محققان که در نشریه Nature Communications منتشر شده، نشان دهنده‌ی وجود هیدروژن سیانید منجمد در ابرهای موجود در لایه‌های جو قطب قمر تیتان می‌باشد که توسط دوربین کاوشگر کاسینی در سال ۲۰۱۴ به ثبت رسیده است. تینبای افزود:«این ویژگی قمر تیتان واقعا خارق‌العاده است که ساختار شیمیایی منحصر به فرد اتمسفر این قمر موجب ایجاد این ویژگی شده است. به طور مشابه، سیارات و قمرهای دیگر نیز می‌توانند از این ویژگی برخوردار باشند به شرطی که ابرهای موجود در جو آنها و همچنین ساختار دینامیکی جو آنها شبیه به جو قمر تیتان باشد.» منبع: upi.com - BigBang

درباره نودهشتیا

نودهشتیا اولین کتابخانه مجازی دانلود رمان میباشد که با هدف ترویج فرهنگ کتابخوانی و حمایت از نویسندگان فارسی زبان آغاز به کار کرده است و بیش از یک دهه است در راستای این اهداف در حال فعالیت و خدمت رسانی به هموطنان عزیز است.

امکانات اضافی

×